พระพิมพ์เปียกทอง โบราณ
พระพิมพ์เปียกทองเนื้อทองคำ กรุงเทพทราวดีศรีอยุธยา นครแห่งทองคำ
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พศ. 1893 - 2310 เป็นยุคทองอีกยุคหนึ่งของไทยเรา และพระพุทธศาสนาเจริญสูงสุดเช่นกัน มีการบันทึกจากคณะทูต ในสมัยสมเด็จพระนารายมหาราช ได้กล่าวถึงพระศรีสรรเพชร หุ้มด้วยทองคำหนา 3 นิ้ว และตามพระอารามต่าง ๆ ก็มีพระพุทธรูปหุ้มด้วยทองคำอีกหลายองค์ พระพิมพ์ชุดนี้เป็นพระที่สวยงามถึงยุคทุกพิมพ์ เป็นพระสีทองมีคราบกรุหนามาก ทุกองค์เป็นคราบสีขาวขุ่น ครั้งแรกคิดว่าเป็นทองคำทั้งองค์ มาดูโดยละเอียดมีลอยถลอก พบข้างในเป็นชินเงิน และห่อหุ้มองค์พระโดยวิธีโบราณ เรียกว่าการเปียกทอง ซึ่งมีวิธีคือการนำทองไปละลายกับปรอด แล้วทาบนพระพิมพ์ แล้วใช้ความร้อนไลปรอดออกไป เนื้อทองจะติดแน่นกับพระพิมพ์นั้นแบบหนาแน่น คงทนสวยงาม มาถึงปัจจุบัน สาเหตุของการเป๊ยกทองคือการประหยัดทองคำ เพราะต้องสร้างพระพิมพ์จำนวนมาก ตามจำนวนพระธรรมขันธ์คือ 84,000. องค์ ทองคำที่ทำให้พระพิมพ์สวยงามแล้ว ยังมีคุณค่าและพุทธคุณสูงจากธาตุทองคำ ทองคำต่าง ๆ ถ้าเป็นทองคำยริสุทธิ์ เชื่อว่าท่านผู้ใดมีติดตัวไว้จะเกิดสิริมงคล ป้องกันสเนียดจัญไรและภัยพิบัติทั้งหลายต่าง ๆ นานา ถ้าเข้าปลุกเสกอธิฐานจิตด้วยแล้ว จะเกิดพลังพลานุภาพอย่างหาที่เปรียบมิได้ พระพิมพ์ทุกองค์เนื้อเปียกทองทุกองค์ล้วนลำำ้ค่าและยังบอกถึงฝีมือของช่าง 10 หมู่ สมัยอายุธยาเมืองเก่า พระเปียกทองทุกองค์ จะรองมาจากพระเนื้อทองคำเท่านั้น ครับ